Kategorie
Blog

Co nam przyniesie 2019 rok?

Najbliższa przyszłość na rynku pracy zapowiada się różowo. Dla pracowników. Pracodawcy niewiele mają powodów do radości, poza w miarę stabilnie rosnącą koniunkturą i siłą nabywczą ich klientów. Może więc summa summarum ten rok będzie dobry dla nas wszystkich.

PRACODAWCY

Zdążyli się już oswoić z sytuacją zabiegania o dobrego pracownika, wiedzą też jak podejść do przedstawiciela pokolenia Z, który statystycznie nie zagrzewa zbyt długo jednego miejsca. Opracowane strategie działają i pomijając koszty zatrudnienia sytuacja przedstawia się dosyć stabilnie. Teoretycznie, ponieważ zmiana w prawie pracy od 1 stycznia 2019 nakłada na pracodawców sporo nowych obowiązków:

  • wypłata z zasady będzie przelewana na konto pracownika, chyba, że ten wystąpi z wnioskiem o wypłatę gotówką,
  • od tego roku pracodawca może prowadzić dokumentację pracowniczą w formie elektronicznej,
  • skraca się czas przechowywania dokumentacji pracownika z 50 do 10 lat (po tym czasie pracodawca przekazuje całość do ZUS),
  • akta pracownicze będą odtąd zawierać cztery (zamiast dotychczasowych trzech) części: w części A powinny znaleźć się oświadczenia lub dokumenty zgromadzone w związku z ubieganiem się o zatrudnienie oraz skierowania na badania lekarskie i orzeczenia lekarskie dotyczące wstępnych, okresowych i kontrolnych badań lekarskich z poprzednich okresów zatrudnienia. Część B dotyczy oświadczeń lub dokumentów dotyczących nawiązania stosunku pracy oraz przebiegu zatrudnienia pracownika. Część C wypełni się dokumentami związanymi z ponoszeniem przez pracownika odpowiedzialności porządkowej lub odpowiedzialności określonej w odrębnych przepisach. Z kolei w części D powinny znaleźć się oświadczenia i dokumenty związane z rozwiązaniem albo wygaśnięciem stosunku pracy.
  • w tym roku, od lipca, rozpocznie się wprowadzanie Pracowniczych Planów Kapitałowych. W 2019 roku zmiany dotyczą jedynie pracodawców zatrudniających powyżej 250 pracowników.

PRACOWNICY

Zatrudnieni, poszukujący pracy i rozglądający się za nową pracą mogą nadal cieszyć się cudownym czasem, kiedy znalezienie pracy jest stosunkowo proste. Jak mówią statystyki, coraz więcej polaków jest też zadowolonych ze swojego zajęcia.

Z drugiej strony, dobry kandydat to osoba ciągle podnosząca kwalifikacje. Podążająca za zmianami w swojej branży, dbająca o swój rozwój zawodowy… po prostu zaciekawiona tym, czego może się nauczyć, aby wykonywać swój zawód wciąż lepiej i lepiej. Zaangażowana. Ba! osoby, które na dłużej „zastygają w inercji”, czyli nie podnoszą kompetencji pracując wiele lat u jednego pracodawcy narażają siebie na kłopoty ze znalezieniem satysfakcjonującej pracy w przyszłości.

Czego możesz nauczyć się w tym roku?

Kategorie
Blog

Coaching – w poszukiwaniu pracy idealnej

quovadis

Idealna praca… zastanawiasz się jaka jest?

Prawdopodobnie dla każdego będzie inna, ale jak wczoraj wspomniał Jacek Santorski dla Gazety Wyborczej „Polacy chcą pracować w miejscach, w których są obdarzeni szacunkiem”. Nie ma w tym nic odkrywczego – od wielu lat zmiany na rynku pracy zmierzają w tym kierunku. Szeroko ten temat porusza polski biznesmen Andrzej Blikle w swojej „Doktrynie jakości” mówiąc o „motywowaniu godnościowym”.  Potrzeba akceptacji, docenienia jest jedną z najważniejszych potrzeb istoty społecznej. Za co cenimy innych? Za to co robią dobrze, profesjonalnie.

Tylko co ma do tego coaching?

Coaching to jedna z najdoskonalszych metod pozwalających celnie i szczegółowo określić swój zakres profesjonalizmu. Określając swoją profesję  – określasz to, za co inni mogą darzyć Cię szacunkiem. Im większy szacunek wobec Twojego profesjonalizmu, tym więcej inni (pracodawcy, klienci) są skłonni zapłacić za to co oferujesz.

Proste, prawda?

Jeśli mimo tego, że to wszystko wiesz, trudno Ci ruszyć do przodu: czas na spotkanie z coachem lub doradcą zawodowym. Najtrudniejszy jest pierwszy krok. Później, jeśli będziesz chciał nad tym pracować, sam będziesz zaskoczony rozwojem wypadków.

Działaj. Szukaj. Pytaj.

 zadzwoń lub napisz.

———-

Jacek Santorski dla Gazety Wyborczej w: „Podwyżka czy rozwój?”, 06.10.2015r.

Andrzej Blikle, motywowanie godnościowe

Kategorie
Blog

Zawody cieszące się największym uznaniem społecznym

Od lat CBOS prowadzi w Polsce badania postrzegania prestiżu poszczególnych profesji.  Do 2008 roku najwyżej w tym rankingu utrzymywał się zawód profesora uniwersytetu. W badaniu przeprowadzonym w sierpniu 2013 roku[1] najbardziej cenionym zawodem był zawód strażaka a trzecią cenioną przez Polaków profesja w rankingu był robotnik wykwalifikowany.

canstockphoto0023861_

Badania pokazują tendencję do wzrostu wartości zawodów poszukiwanych na rynku pracy lub umożliwiające samodzielność (nawet jeśli są to profesje oparte na pracy fizycznej). Na takie wybory badanych w dużej mierze mogła mieć wpływ obecna sytuacja gospodarczo społeczna, gdzie wyższe wykształcenie, nabyte często przypadkowo, bez głębszej refleksji i związku z indywidualnymi zainteresowaniami i predyspozycjami – przestało być gwarancją dobrego zatrudnienia.

zawody_2013

[1] Komunikat CBOS BS/164/2013, Warszawa, listopad 2013r.

MI

Kategorie
Blog

Co ma sroka do kariery

Wiesz co przysparza ludziom, najwięcej trudności? Otóż określenie tego, co jest dla nich najważniejsze. Ileż razy, osoby przychodzące do mnie starają się na jednym poziomie ważności, ustanowić dwie, trzy bądź więcej wartości mówiąc: „przecież wszystko to jest bardzo ważne”! Tak, wszystko jest ważne, ale czy w jednej chwili są w stanie w pełni skoncentrować się na kilku sprawach?

canstockphoto4954363

Zazwyczaj, nawet jeśli mają tzw.: „podzielność uwagi”, dzieje się to kosztem jakości lub szybkości wykonywania tego, co jest do zrobienia, a często kosztem jednego i drugiego. To łapanie przysłowiowych „kilku srok za ogon”, kończące się zazwyczaj pustymi rękami, rozgoryczeniem i brakiem  motywacji do dalszych prób. Tak się rodzi „szara egzystencja” i „konieczność trwania w sytuacji bez wyjścia”, na którą nie mają wpływu. Co można zrobić by to zmienić?

Siła koncentracji.

Chcę zaproponować Ci krótkie, ale bardzo obrazowe ćwiczenie.[1]

Czytając ten tekst, „widzisz litery, śledzisz treść, dokonujesz w myślach oceny tego co napisane, ale kątem oka widzisz otaczające Cię przedmioty, ich kształty i kolory. Na swojej skórze czujesz temperaturę pomieszczenia, słyszysz czyjeś głosy oraz inne dźwięki. Jednakże na pewno nie zwracasz uwagi na swoje stopy. A jak one się czują? Jest im wygodnie? Ciepło czy zimno? Może warto byłoby zdjąć to, co masz na nogach, a może lepiej coś założyć?

Dopiero teraz, kiedy przeczytałeś te słowa zaczynasz zwracać na nie uwagę. Dopiero teraz możesz zdecydować, czy jest im wygodnie, czy nie. Zauważ jednak, że kiedy skoncentrowałeś się na swoich stopach, zaczęły Ci umykać inne rzeczy. Może przestałeś oceniać i analizować sens czytanej treści. Może przestałeś zauważać niektóre przedmioty lub nie słyszysz rozmów, które jeszcze przed chwilą były w obrębie Twojej uwagi.

Często jest tak, że podczas czytania książki lub gazety nie zwracamy uwagi na ustawienie pleców, chyba że w pewnym momencie zaczną nas boleć. Jeżeli skierowałbyś teraz uwagę na to, czy Ci jest wygodnie, czy nie, prawdopodobnie przestaniesz myśleć o nogach. W obszarze Twojej uwagi znajdą się teraz plecy.”

Już wiesz dlaczego tak ważne jest określenie tego co jest dla Ciebie najważniejsze? Już wiesz dlaczego nie możesz się koncentrować jednocześnie na kilku sprawach? Twój mózg jest w stanie odbierać świadomie siedem do maksymalnie dziewięciu bodźców jednocześnie. Pozostałe umykają  naszej uwadze. Zazwyczaj też, kiedy koncentrujesz się na jednej rzeczy lub sytuacji zaczynasz spostrzegać możliwości, których wcześniej nie widziałeś.

Jeśli koncentrujesz się świadomie na sprawie dla Ciebie najważniejszej – rozwijasz to co chcesz by się rozwinęło.

Łapiesz tę najważniejszą srokę.

canstockphoto4669553
sroka na dłoni

[1] To, i więcej rewelacyjnych ćwiczeń znajdziesz w: Bednarski, A., Wywieranie wpływu na samego siebie. Jak być tym, kim się chce i mieć to, czego się pragnie, 2011

Kategorie
Aktualności

Dobre wiadomości dla Dolnego Śląska

Jak wynika z przedstawionych przez Manpower najnowszych badań „Barometr Manpower Perpektyw Zatrudnienia” w województwach dolnośląskim i opolskim obserwujemy najwyższy w Polsce wynik optymizmu pracodawców w zakresie zatrudniania pracowników. Najwyższe prognozy zatrudnienia netto odnotowano w badaniu dla branż:

– instytucje sektora publicznego

– transport/logistyka/komunikacja.

Manpower bada również prognozy zatrudnienia netto w 42 krajach z których większość planuje zwiększenie zatrudnienia (Brazylia, Tajwan, Turcja, Indie) natomiast kraje, mające w perspektywie zmniejszenie zatrudnienia to między innymi: Włochy, Hiszpania, Grecja i Holandia.

Kategorie
Aktualności

Targi Pracy na Uniwersytecie Ekonomicznym

13 marca 2013 na Uniwersytecie Ekonomicznym odbędą się piętnaste już „Spotkania z Pracodawcą”. Warto się z nim spotkać szczególnie jeśli niebawem kończysz studia.

Przy okazji polecam zaznajomienie się z najnowocześniejszą obecnie we Wrocławiu biblioteką.:)

Kategorie
Aktualności

Komunikacja w dziale IT i na zewnątrz

Na kolejnej konferencji GigaCon, która odbędzie się już 7 marca 2013 w hotelu Orbis, dowiesz się między innymi jakie są aspekty prawne związane z użytkowaniem private cloud oraz o barierach w komunikacji umysłów ścisłych z tzw.: „resztą świata”.

Prócz tego:

  • Chmura prywatna w edukacji – czy warto ?
  • Energooszczędne Data Center – mit czy rzeczywistość?
  • Wykorzystanie pamięci masowych firmy QNAP w biznesie
  • DC Kontener – Data Center w kontenerze, DC box – wewnętrzna komora warstwowa dla Data Center
  • Sejf Danych, Nowy Standard Backupu
Kategorie
Blog

Postawy rodziców a wybory zawodowe dzieci

Dziedziczność, wzorce i więzi rodzinne to czynniki mające najsilniejszy wpływ na naszą osobowość[1]. Środowisko rodzinne modeluje zachowania i zazwyczaj jest źródłem wartości i wzorców na całe życie. Jedną z teorii godnych poznania jest psychodynamiczna teoria Anne Roe, która klasyfikuje postawy rodzicielskie wobec dzieci we wczesnej fazie rozwoju oraz konsekwencje tych postaw w późniejszym życiu zawodowym dzieci.

Anne Roe wymienia trzy postawy rodziców[2]:

  1. Emocjonalna koncentracja na dziecku

postawa nadopiekuńcza (rodzice robią dla dziecka zbyt wiele i nakłaniają je do uległości i zależności)

canstockphoto6140246

postawa zbyt wymagająca (rodzice podkreślają wagę osiągnięć dziecka).

canstockphoto8014855

2. Unikanie dziecka (zaspakajanie potrzeb dziecka w ograniczonym wymiarze lub całkowite odrzucenie)

canstockphoto4774971

3. Akceptacja dziecka.

canstockphoto7176725

Autorka teorii wskazuje związek między:

– koncentracją emocjonalną na dziecku a kształtowaniem się u dziecka nastawienia na ludzi (zawody związane z kontaktem z ludźmi: usługi, biznes, organizacja, kultura, sztuka i rozrywka)

oraz

– postawą unikania lub niepełnej akceptacji a nastawienie na rzeczy w przyszłych wyborach zawodowych dzieci (technologia, natura, nauka).

Postawa nadopiekuńcza jest źródłem apatii i braku inicjatywy dziecka, jego pasywności wobec świata i biernej, wycofanej postawy w stosunku do otoczenia. Dziecko spełnia oczekiwania otoczenia, zgadza się na wszelkie propozycje z zewnątrz, nie wierzy we własne siły, uważa, że inni wiedzą lepiej. Wżyciu dorosłym ustępuje innym, chętnie godzi się na ich pomysły i zazwyczaj nie wychodzi z własną inicjatywą.

Zbyt wymagający rodzice budują w dziecku postawę wyuczonej bezradności (lub odwrotnie: wywołują zachowania prowokacyjne), ograniczają jego wolne wybory poprzez nakazy, zakazy i nadmierną kontrolę. Takie dzieci zaczynają myśleć negatywnie i przestają oczekiwać sukcesów. Raczej przewidują niepowodzenia w każdej aktywności.

Kolejna postawa rodzica: unikanie dziecka – jest źródłem niskiej samooceny dziecka, kompleksu niższości, trudności w kontaktach społecznych i zawodowych a także towarzyszące temu przeżywanie sprzecznych uczuć w stosunku do siebie i innych. Osoby takie są zazwyczaj dobrymi pracownikami ale nie odnoszą większych sukcesów zawodowych.

Najwięcej pozytywnych efektów przynosi akceptacja dziecka. Uczy ona otwartości wobec innych, ich pomysłów i problemów. Dziecko akceptowane łatwiej podejmuje wyzwania, rozwiązuje trudne sytuacje, zna swoją wartość i jest świadome umiejętności i zdolności. Takie dzieci łatwiej wchodzą w życie zawodowe i zdecydowanie lepiej sobie w nim radzą.

W 1956 roku Anne Roe wprowadziła jedną z pierwszych klasyfikacji zawodów, mającą ogromny wpływ na rozwój poradnictwa zawodowego. Podzieliła w niej zawody na osiem grup:

  1. Usługi – świadczone innym ludziom, takie jak: doradztwo, opieka społeczna, ochrona zdrowia.
  2. Biznes  – kontakty gospodarcze typu „twarzą w twarz”, bardzo ważne relacje interpersonalne.
  3. Organizacja – praca w przemyśle, handlu lub administracji; formalny wymiar relacji międzyludzkich.
  4. Technologia – zawody techniczne, produkcja, remont, transport; kontakt z przedmiotami, mniej ważne relacje z innymi
  5. Natura – ważna znajomość technologii, relacje międzyludzkie zdecydowanie mniej ważne; zawody wykonywane na wolnym powietrzu.
  6. Nauka – teoria i zastosowania naukowe, rozwój; możliwe dwa rodzaje relacji z innymi: koncentracja na innych – przekazywanie wiedzy, np.: wykładowca, lub naukowiec w laboratorium – ograniczone relacje
  7. Kultura – zawody związane z edukacją, dziennikarstwem, polityką, językoznawstwem
  8. Sztuka i rozrywka – aktywna twórczość artystyczna, kontakty z większym audytorium

Na kanwie tej klasyfikacji powstało wiele modeli oraz narzędzi do badania zainteresowań i preferencji zawodowych.

Teoria Anne Roe, mimo jej ogromnej roli w historii poradnictwa zawodowego ma jednak jedną podstawową wadę: powoduje, iż często bardzo krytycznie analizujemy poczynania naszych rodziców pomijając czynniki kulturowe i społeczne. Pamiętajmy więc, że wchodząc w dorosłe życie zaczynamy sami ponosić odpowiedzialność za jego przebieg i możemy je modyfikować.

 „Jeśli mamy być razem szczęśliwi, musimy skończyć kurs wybaczania i zapominania.”

 John Dresch


[1] zespół względnie trwałych cech lub dyspozycji psychicznych danej osoby, różniących ją od innych ludzi

[2] Paszkowska – Rogacz Anna, Psychologiczne podstawy wyboru zawodu, Warszawa 2003, str. 67

[3] Opisy postaw rodziców opracowano na podstawie: Paszkowska – Rogacz Anna, Psychologiczne podstawy wyboru zawodu, Warszawa 2003 oraz szkolenia „Planowanie własnej kariery zawodowej” Akademii PARP

Kategorie
Blog

Od marzeń i ideałów do samorealizacji.

Wpadła mi ostatnio w ręce maleńka książeczka autorstwa profesora Mieczysława Kreutza pt.: „Rozwój psychiczny młodzieży”. Ileż w niej powodów do refleksji nad własną ścieżką zawodową! Bez względu na to ile mamy lat, warto od czasu do czasu przypomnieć sobie swoje młodzieńcze ideały i skonfrontować je z miejscem, w którym jesteśmy w życiu. Nic tak nie przygnębia, jak świadomość, że nasze marzenia nigdy się nie spełnią i nic tak nie dodaje skrzydeł – jak ich spełnianie!

Kreutz pisze o młodzieży w wieku 17-21 letniej, jako jednostkach, których „stany emocjonalne zatracają powoli swe dominujące stanowisko; na pierwszy plan wybija się chłodny, spokojny intelekt.” [1] W tym samym mniej więcej czasie według Kreutza odbywa się również proces harmonizacji wzniosłych ideałów życiowych i marzeń o przyszłym działaniu z chłodną oceną trzeźwego rozsądku.

W wieku 21-26 lat zazwyczaj każdy z nas stawał przed „trudnym zadaniem pogodzenia swych marzeń i ideałów z rzeczywistością”[2] Przełożenie ich na cele Specyficzne, Mierzalne, Atrakcyjne, Realistyczne i Terminowe (zgodnie z koncepcją SMART) jest często najtrudniejszym w naszym życiu działaniem. Z wiekiem dostrzegamy bowiem trudności i przeszkody, „których tak łatwo, jak to się w marzeniach zdawało, usunąć nie można”[3] Przekształcenie tych „mglistych i nieokreślonych marzeń w wyraźne cele życiowe, do których realizacji zmierzamy potem przez całe życie, idąc krokiem pewnym” wymaga wiele wysiłku, konsekwencji i wytrwałości.

I to właśnie jest clou naszego życia: wiedzieć gdzie chcemy dojść, kim być i podążać tam wciąż konsekwentnie. Czasem małymi kroczkami, czasem skokami, po których następują przerwy – ale uparcie do celu. Bywa, że nie jest on od razu jasny i dający się szczegółowo rozpisać na działania, ważne jednak, byśmy często o nim myśleli i konkretyzowali ten nasz  życiowy scenariusz. Rozwiązanie musi przyjść – prędzej lub później.

Mamy wspaniałe czasy na spełnianie marzeń. Specjaliści ds. szeroko pojętego rozwoju osobistego są w zasięgu ręki a fundusze unijne i sieć mikropożyczek dla firm dają szanse na założenie lub rozwijanie własnej działalności gospodarczej. Wszystko zależy od wartości, które są dla nas najważniejsze. Kariera i tzw. sukces zawodowy dla każdego mogą znaczyć co innego. Jest wiele osób realizujących typ kariery instrumentalnej, polegającej na traktowaniu pracy wyłącznie jako źródła dochodów, które umożliwiają spełnianie się i rozwijanie w innych sferach życia. Dla innych z kolei życie zawodowe spełnia także rolę integracyjną (np.: firmy rodzinne) i nie wyobrażają sobie, lub po prostu nie chcą, oddzielać życia zawodowego od rodzinnego[4].

Możemy więc nie rozstawać się z rodziną 24 godziny na dobę lub rozwijać swoje zainteresowania poza pracą. Możemy kompensować sobie życiem rodzinnym brak satysfakcjonującej pracy, bądź być świadomym tego, że jej styl może być ciągłym źródłem konfliktu na styku praca-dom.

Ważne, byśmy byli świadomi tych mechanizmów, nazwali je sobie i określili, na ile to, co robimy na co dzień, przybliża nas do naszego celu… do spełnienia marzeń.

[1] Kreutz, M., Rozwój psychiczny młodzieży, Wrocław 2005, str. 87
[2] Ibidem, str. 87
[3] Ibidem, str. 87
[4] Modele kariery w zależności od relacji między życiem zawodowym a życiem rodzinnym, Planowanie własnej kariery zawodowej, Akademia PARP, www.akademiaparp.gov.pl

Kategorie
Blog

Networking – czyli jak dostać pracę po znajomości?

Wyobraź sobie, że masz tyle pieniędzy ile akurat potrzeba na spełnienie jednego z Twoich marzeń. Potrzebujesz jeszcze jakiegoś czasu na zebranie ostatnich informacji i za pół roku w czasie planowanego urlopu spełnisz swoje pragnienie.

Wyobraź sobie, że poszukujesz miejsca, w którym mógłbyś trzymać swoje pieniądze. Najlepiej, gdyby to był bank, ponieważ nie chcesz kupować własnych zabezpieczeń, nie mówiąc już o tym, że musiałbyś dowiedzieć się najpierw wiele w tym temacie. Twoi znajomi wiedząc o Twojej potrzebie informują Cię o zasłyszanych ofertach. Jeden z nich mówi:

– Wiesz, MójBank jest bardzo dobrym bankiem. Założyłem tam konto 10 lat temu i do tej pory dzięki ich radom i dobrze dobranym usługom uskładałem całkiem pokaźną sumkę. O! Tu mam wizytówkę do mojego doradcy. Niesamowity człowiek! Bardzo go lubię. Jest bardzo solidny. Pomyśl, i jak się zdecydujesz: zadzwoń i powiedz, że jesteś ode mnie. a na pewno wyszuka coś najlepszego dla Ciebie.

Drugi  z kolei mówi:

– Słuchaj, znam bank, który ma bardzo mało klientów i jego pracownicy boją się przychodzić do pracy bo spodziewają się każdego dnia, że dostaną wypowiedzenie. Naprawdę zrobiłbyś bardzo dobry uczynek, gdybyś skorzystał z ich usług. Nie wiem jak pracują i co zamierza zrobić zarządzający bankiem ale prosili mnie bardzo, żebym im jakoś pomógł. Nie umieściłbyś u nich trochę swoich pieniędzy? Nie musi być dużo, naprawdę nie są pod tym względem wymagający.

Pytanie „na który bank się zdecydujesz?” jest pytaniem retorycznym, prawda?

Czy szukając pracy mówisz znajomym w jak okropnej sytuacji się teraz znalazłeś? Prosisz ich by się spytali o pracę dla Ciebie wspominając o kredytach, ciężkim życiu, otrzymanym ostatnio mandacie i pękniętym bucie? Czy oni dzięki temu wiedzą czego szukasz? Czy nie zapominasz im powiedzieć czym ostatnio się zajmowałeś?

A może przypominasz  im jak zadowolony był z Ciebie Twój poprzedni pracodawca i co lubiłeś robić w swojej poprzedniej pracy? Może wysyłasz  im później e-mailem  swoje CV lub zostawiasz wizytówkę, które mogliby bez wysiłku przekazać dalej?

canstockphoto6370084
Kategorie
Blog

Zmiana

„Ten, który stale jest szczęśliwy musi się często zmieniać”

Konfucjusz

„Zmiany zachodzą tylko wtedy, gdy idziemy pod prąd,

kiedy robimy coś całkowicie wbrew wszystkiemu, do czego przywykliśmy.

Paulo Coello

„Bądź zmianą, którą pragniesz ujrzeć w świecie”

Ghandi

„Wykorzystaj każde nieoczekiwane rozczarowanie”

John Krumboltz & Al Levin

Słowa nieżyjącego już, profesora Wojciecha Sitka: „jedyne co teraz jest pewne – to zmiana” obijały się echem po murach Uniwersytetu Wrocławskiego już kilkanaście lat temu. Teraz jest to truizm, nie wywołujący w nikim  zdziwienia.

Jednak zmiana bywa wciąż dla ludzi trudna. Mamy bowiem „w sobie naturalną skłonność do odbudowywania tego co było dawniej, czy do kontynuowania przerwanej drogi. Nie ma innej rozsądnej drogi niż zapomnieć o tym, co wcześniej było normalne i zaakceptować to, co jest nową normalnością.”[1]

Tym trudniej to zrobić, im mniej było się na nią przygotowanym i im mniej się o niej wiedziało. Rozmawiając o zmianie, oswajamy ją i nabywamy do niej większego dystansu. Możemy ocenić swoje nowe położenie bez niepotrzebnego poddawania się emocjom

Czego potrzebujemy by chcieć zmiany w swoim życiu?

– wiedzy o sobie, o problemie, o ryzyku i szansach jakie mogą w związku ze zmianą powstać;

– poczucia własnej wartości (jedynie ktoś, kto uważa się za wartego uwagi, może stanąć w konflikcie z tym, co sam robi);

– kompetencji (poczucia bycia zdolnym do robienia tej nowej rzeczy);

– poczucia własnej wydajności (poczucia, że udało nam się kiedyś coś osiągnąć, umiejętność przypisywania sobie sukcesu);

– poczucia wolności wyboru (decydowania o sobie).

Te pięć elementów[2] daje nam przekonanie o byciu zdolnym do zmiany samego siebie.

Dlaczego to takie ważne by oswoić zmianę?

Ponieważ nasza ścieżka zawodowa bywa coraz częściej przygotowaniem do samozatrudnienia, które „staje się opcją najbardziej niezbędną w planach życiowych każdej odpowiedzialnej życiowo jednostki”[3] Jednym słowem: znalezienie w sobie czegoś potrzebnego innym ludziom, co będziemy robić z satysfakcją i zaangażowaniem a oni będą chcieli za to zapłacić.

Gdzie szukać zatem bezpieczeństwa i stabilizacji?

W samym sobie. Jasny obraz siebie, głęboka samoświadomość pozwalają nam na elastyczną zmianę tzw.: zawodów w ramach naszych predyspozycji i kompetencji; dostosowywać owoce swojej pracy do potrzeb innych, czyli po prostu oferować produkt na który jest aktualnie popyt na rynku.

Zarządzanie zmianą i ryzykiem

Lubisz myśleć czasem „co by było gdyby?” Jeśli tak, to właśnie używasz jednego z modeli zarządzania ryzykiem: analizy Monte Carlo. Takie refleksje sprawiają, że przygotowujesz swój mózg na coś co się dopiero wydarzy, zawczasu określając możliwe rozwiązania i swoją na nie reakcję.

Im więcej  wiemy o przedmiocie zmiany i rodzaju związanego z nią ryzyka (zagrożenie lub szansa) tym lepiej potrafimy tym procesem zarządzać.

canstockphoto2853067

[1]Piper, D., Murphey, C., 90 minut w niebie, Polskie Wydawnictwo Encyklopedyczne, Radom 2011
[2]Opracowane na podstawie: Wilczek-Rużyczka, E. i Czabanowska K. (red.), Jak motywować do zmiany zachowania?, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2010, str. 66
[3] Bańka. A., Otwartość na nowe formy doświadczania pracy i codzienności a procesy integracji osobowości, w: Gerlach R. (red.), Praca człowieka w XXI wieku. Konteksty – wyzwania – zagrożenia, Wydawnictwo Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego, Bydgoszcz 2008, str. 65
[4] PRINCE2TM – Skuteczne zarządzanie projektami, TSO, Londyn 2010

Kategorie
Aktualności

Pomysł na biznes

Sieć pełna jest pytań o pomysły na dobry biznes, natomiast nie znalazłam takich naprawdę oryginalnych.

Do czasu.

Miałam ostatnio przyjemność zapoznać się z  „Raportem na temat obszarów niszowych rynku w zakresie usług”, w którym dr Alicja Grześkowiak przeprowadziła  próbę identyfikacji nisz rynkowych w zakresie usług.  Firmy oferujące takie usługi istnieją z powodzeniem na rynkach zachodnich i z pewnym prawdopodobieństwem można założyć, że popyt na nie w Polsce również będzie tylko kwestią czasu.

Zasadnicza większość przywoływanych w raporcie usług pozwala oszczędzić klientom czas lub podnosi ich komfort życia. A oto niektóre z zawodów przyszłości:

– opieka nad osobami zależnymi (dziećmi, osób starszymi i niepełnosprawnymi),

– teleopieka – system pozwalający osobom starszym i/lub chorym na szybkie wezwanie pomocy w nagłych wypadkach, „odbiorca takiej usługi nosi nadajnik SOS, który stale nosi ze sobą, np. w formie zegarka na rękę. W przypadku nagłego zdarzenia i potrzeby pomocy po naciśnięciu przycisku jest automatycznie łączony z centrum alarmowym, gdzie dyżuruje operator identyfikujący podopiecznego i dysponujący danymi na jego temat,

– doula – wsparcie dla kobiet w ciąży oraz  w czasie porodu i połogu,

– animaloterapia – terapia dla osób niepełnosprawnych z udziałem zwierząt (dogoterapia – z udziałem psów, felinoterapia – kotów, hipoterapia – koni, onoterapia – osłów, definoterapia),

– akompaniator podróży – osoba towarzysząca w podróży osobom starszym, kobietom w ciąży i z dziećmi, itp., osoba taka odbiera klienta z domu, „towarzyszy w sprawdzaniu czy zostały wyłączone urządzenia domowe i media, sprawdza zamknięcie drzwi, pomaga przenieść bagaże, odwozi na dworzec, robi drobne zakupy przed podróżą…”

– Kids taxi service – wyspecjalizowane taksówki do przewożenia dzieci (wyposażone w foteliki dziecięce, itp.)

– samoobsługowe wypożyczalnie samochodów na godziny (działające na tej samej zasadzie co Wrocławski Rower Miejski),

– myjnie samochodowe z dojazdem do klienta,

– audyt ekologiczny dla firm,

– doradca info-energetyczny

– eco-driving – specjalistyczne szkolenia dla kierowców prowadzone przez instruktorów eko-jazdy,

– strzyżenie trawników metodą eco (wypożyczania stada kóz lub owiec do strzyżenia trawnika),

– animateur nature – animator natury, którego „działalność ma na celu uwrażliwienie odbiorcy na konieczność ochrony środowiska i promowanie postaw proekologicznych,

– teletutor – osoba nauczająca innych poprzez programy  emitowane w TV,

– organizator turystyki konnej (wycieczki jedno- i kilkudniowe, jest jednocześnie przewodnikiem po regionie),

– animator czasu wolnego,

– broker informacji – wyszukuje informacje w źródłach zastanych,

– facylitator – rola podobna do roli coacha zewnętrznego w organizacji,

– broker technologii – „zdobywa i selekcjonuje informacje, potrafi wyszukać, ocenić i dobrać technologie pod kątem potrzeb konkretnego odbiorcy, lub  przeciwnie – znaleźć odbiorców na nowo opracowane technologie”,

– home staging – przygotowuje nieruchomość do sprzedaży,

Wszystkie cytaty pochodzą z „Raportu na temat obszarów niszowych rynku w zakresie usług” dr Alicji Grześkowiak,  powstałego w ramach projektu „Silver Team czyli potęga doświadczenia” finansowanego z UE. 

Kategorie
Blog

Listopadowe spotkania z dyscypliną emocjonalną III

Dyscyplina emocjonalna

to nasze wybory w reakcji na wyzwania dzisiejsze i te czekające na nas w przyszłości. To przygotowanie do przyszłości w proaktywny sposób (samodzielne i odpowiedzialne kierowanie sobą, w przeciwieństwie do reaktywności – czyli ulegania wpływom świata zewnętrznego[1]).

Wybory te „zapewniają trening, ścieżkę indywidualnego rozwoju i repertuar różnych strategii, z których można czerpać w zależności od potrzeb, i które dają zdolność decydowania o tym, jak się czujemy”[2].

Kluczowe 4 decyzje dyscypliny emocjonalnej wg. Charles’a C. Manz’a[3] to:

  1. Wziąć odpowiedzialność za to jak się czujemy.
  2. Podjąć teraz (w chwili obecnej) działania, które przygotują nas (pomogą nam „napełnić zbiornik energii emocjonalnej”) na przyszłość.
  3. Reagować na sytuacji trudnej emocjonalnie w nowy, bardziej zrównoważony sposób.
  4. Dokonywać konkretnych wyborów (stosując strategie), gdy zaistnieje konieczność poradzenia sobie z trudnościami.

Łatwe prawda? 😉

Po pierwsze ważne jest, by uświadomić sobie co tak naprawdę się w nas „kłębi”. Co czujemy i gdzie to czujemy. Emocje, bowiem, zazwyczaj są związane z mniej lub bardziej intensywnymi reakcjami fizycznymi. Później: co wywołuje w nas takie uczucie, dlaczego czujemy się tak a nie inaczej. Czy to samopoczucie dodaje nam energii na przyszłość? Czy jest dla nas dobre? Czy tak właśnie chcemy się czuć?

Na pierwszym spotkaniu, 9 listopada zamieściłam dla Was krótkie ćwiczenie, dzięki któremu łatwiej nam opisać własny stan emocjonalny z danej chwili. Jest ono również wskazówką, w którą stronę powinniśmy iść jeśli chcemy coś zmienić w naszym samopoczuciu. Ustalmy więc, że mamy na to wpływ.

Jeśli uświadomimy sobie nasz wpływ na własne samopoczucie to oczywistym staje się wzięcie za nie odpowiedzialności. Jeśli więc jestem życzliwa dla ludzi, to dlatego, że chcę taka być, jeśli jestem zła, to znaczy, że pozwalam sobie, by taką być. Już samo uświadomienie sobie tej perspektywy sprawia, że lepiej nad sobą panujemy. Opanowanie zaś pozwala nam zachować możliwość racjonalnego myślenia i wyciszenia emocji  również w sytuacjach, w których wcześniej tryskały z nas jak wulkan (np.: raniąc innych, powodując bariery komunikacyjne itp.)

Wznosimy w ten sposób mocne fundamenty pod kolejny krok: budowanie przyszłości takiej jaką chcemy.

Co możesz zrobić dziś dla Twojego jutrzejszego dobrego samopoczucia?

Od lat obiecujesz sobie, że będziesz biegał od nowego roku? Pobiegnij więc teraz te kilka metrów, choćby to było z samochodu do domu.

Rzucasz od lat palenie? Może nie wyjdź na tego najbliższego papierosa? Tylko raz. Potrafisz to zrobić?

Jak się czujesz?

Nauczenie się reagowania w sytuacji trudnej w zupełnie inny sposób niż dotychczas, wydaje nam się często nie do zrealizowania. Weźmy takie odrabianie lekcji z dzieckiem. Zazwyczaj kończy się katastrofą?

Pomyśl, co możesz zrobić by to zmienić?

Może zróbcie sobie przerwę na coś miłego dla Was dwojga w momencie, kiedy zaczynacie czuć napięcie. Porozmawiajcie, co moglibyście zrobić, żeby to zmienić w przyszłości? Może zupełnie inaczej wyobrażacie sobie ten czas? Może wasze pomysły wniosą nową wartość: pozwolą go lepiej wykorzystać i uprzyjemnić? Co możesz zrobić by nie czuć się źle w tej sytuacji?

Dyscyplina emocjonalna pozwala nam czerpać radość z „pozytywnych i zdrowych wyborów dzięki temu, że będziemy potrafili cieszyć się teraz, na bieżąco działaniami, które mają przynieść poprawę naszego samopoczucia w przyszłości”[4].

Ciesz się małymi krokami!


[1] Covey S. R., 7 nawyków skutecznego działania, Wydawnictwo MEDIUM, Warszawa 1996

[2] Manz, Charles C., Dyscyplina emocjonalna, Świat Książki, Warszawa 2005, s. 20

[3] ibidem, s. 24

[4] ibidem, s. 25

Powodzenia!

Kategorie
Aktualności

Targi pracy dla studentów i absolwentów

W środę, 21 listopada 2012r. odbędą się Targi Pracy organizowane przez Biuro Karier Uniwersytetu Wrocławskiego w ramach projektu „Uniwersytet Kompetencji”. Swoją obecność  zapowiedziały firmy: AB S.A., REC Global, Koelner S.A., Hicron Sp. z o.o., Kruk S.A., Impel, Telforceone, Casus Finanse S.A., AmRest Sp. z o.o., Techland Sp. z o.o., Hasco-Lek S.A., Money.pl Sp. z o. o., Wrocławskie Centrum Badań EIT + Sp. z o.o., Sii Sp. z o. o., Significa Konsulting i Doradztwo.

Poznaj swojego pracodawcę na Targach Pracy!

Kategorie
Aktualności

Szkolenia dla osób 50+

„Menedżer ds. komercjalizacji innowacji – nowy zawód dla osób 50+” to projekt realizowany przez Zachodnią Izbę Gospodarczą. Nabór trwa do 16 listopada 2012. Więcej informacji udziela Pani Alina Kudryńska, Zachodnia Izba Gospodarcza, tel.(71)795 06 56, e-mail: centrum@zig.pl

Kategorie
Aktualności

Wirtualne Targi Pracy. 8-12 października 2012.

Na Wirtualnych Targach Pracy masz możliwość porozmawiania na czatach z pracodawcami oraz przeczytania czatów, które już się odbyły.  Targi trwają do piątku.

Kategorie
Aktualności

Nowe kierunki studiów

Uczelnie dostosowując swoją ofertę do wymagań rynku pracy tworzą nowe kierunki studiów.

Na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Wrocławskiego właśnie zakończyły się rozmowy wstępne na pierwsze w Polsce studia na kierunku Socjologia techniki i ekologii.

Absolwenci studiów licencjackich i inżynierskich, mogą na studiach II-go stopnia rozwinąć zainteresowania tematyką ochrony środowiska, wpływem globalizacji, rozwoju techniki na życie człowieka.

Studia przygotowują do:

„- zarządzania innowacyjnością w parkach technologicznych;

– organizacji współpracy między jednostkami naukowymi a przedsiębiorcami w parkach technologiczno-przemysłowych;

– świadczenia usług w zakresie doradztwa w tworzeniu, rozwoju i współpracy w zakresie ekologii i techniki.”[1]



[1] Źródło: http://www.socjologia.uni.wroc.pl/files/rekrut/SOCJOLOGIA_TECHNIKI_I_EKOLOGII.pdf

Kategorie
Aktualności

Nowy zawód: menedżer ds komercjalizacji innowacji

Do końca września Agencja Rozwoju Innowacji S.A prowadzi nabór do projektu: „Menedżer ds komercjalizacji innowacji- nowy zawód dla osób 50+”. Rekrutacja jest otwarta dla osób pomiędzy 50 a 64 rokiem życia, pracujących w instytucji lub w firmie wdrażającej innowacje, nowe technologie, prowadzącej prace B+R z Dolnego Śląska oraz mających chęć z własnej inicjatywy zdobyć nowe kwalifikacje w  zawodzie menedżera ds komercjalizacji innowacji.

Kategorie
Aktualności

Targi pracy dla testerów oprogramowania

Osoby z doświadczeniem w testowaniu oprogramowania, poszukujące pracy lub myślące o jej zmianie mogą skorzystać z możliwości poznania nowego pracodawcy na Targach Pracy dla Specjalistów Kariera Testera. Targi odbędą się 1 września 2012 r. we Wrocławiu.

Kategorie
Blog

Dokąd zmierza Europa?

„A co mnie to obchodzi?” – mówimy. Szczególnie w czasie, kiedy straciliśmy pracę, mamy dosyć obecnej a większość spraw, za które się bierzemy, nie idzie po naszej myśli. Powoli ogarnia nas strach, że nie panujemy nad własnym życiem . Próbując sobie z tym poradzić nie w głowie nam stawianie pytań o kierunki rozwoju ludzkości. Im nasze samopoczucie jest gorsze, tym mniej obchodzą nas inni, nie mówiąc już o zajmowaniu się sprawami społeczeństw.

Trudno nam w takich chwilach utożsamić się z myślą, że to społeczeństwo tworzymy. Każdym naszym dniem, każdym czynem, każdą decyzją tworzymy otaczający nas świat. Tak wiele zależy od nas. I…. tak bardzo my zależymy od otoczenia. To przecież dlatego, że ono się zmienia nasz zawód nie jest już tak potrzebny jak wcześniej (taksówkarz) lub właśnie w ogóle przestał być potrzebny (telegrafista, stenotypista). Powstają natomiast zawody, o których nie słyszeliśmy (researcher – manager informacji, broker i selektor informacji, specjalista od klasyfikowania i indeksowania informacji, specjalista od zarządzania przepływem informacji, copywriter), a czasem nawet nie przypuszczaliśmy, że ktoś taki (doula) może być komuś potrzebny!

Świat już teraz zmienia się w niewyobrażalnym tempie, ale z całą pewnością będzie się zmieniał jeszcze szybciej. W tej perspektywie obawa o obecne miejsce pracy jest niczym w porównaniu do zagadnienia: „czy nadążę w moim życiu za światem?”

Dlatego właśnie tak ważne jest dla każdego z nas dokąd zmierza Europa, świat, ponieważ zmiany tak bardzo bezpośrednio nas dotykają.

Strategia Europa 2020

W marcu 2010 roku Komisja Europejska wydała komunikat „Europa 2020. Strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu”. Komisja wyznaczyła w niej 5 celów, które jej zdaniem są kluczowe dla Europy, Europejczyków, Polaków, Ciebie:

„- wskaźnik zatrudnienia osób w wieku 20-64 lat powinien wynosić 75%,

– na inwestycje w badania i rozwój należy przeznaczać 3% PKB Unii,

– należy osiągnąć cele „20/20/20” w zakresie klimatu i energii (…),

– liczbę osób przedwcześnie kończących naukę szkolną należy ograniczyć do 10%, a co najmniej 40% osób z młodego pokolenia powinno zdobywać wyższe wykształcenie,

– liczbę osób zagrożonych ubóstwem należy zmniejszyć o 20 mln.”[1]

Zapewne co najmniej z jednym z nich możesz się utożsamić. Weźmy pod lupę pierwszy:  zatrudnienie.  Być może pomyślisz: „wielkie słowa! Napisać piękny cel każdy by potrafił! I co ONI robią by osiągnąć taki wskaźnik zatrudnienia? Gołym okiem widać przecież, że bezrobocie ciągle rośnie!”

I tu powstaje pytanie: co robimy w tym kierunku, by być atrakcyjnym na rynku pracy poza staraniem się, by jak najlepiej wykonywać swoją pracę?  Czy stajemy się lepszymi fachowcami w swojej dziedzinie? Uczymy się czegoś nowego? Czy korzystamy ze szkoleń (tak wielu bezpłatnych teraz)? Czy czytamy literaturę fachową? Czy obserwujemy rynek? Czy korzystamy z dostępnych źródeł wiedzy, które pozwalają dostosowywać umiejętności i kwalifikacje do jego (rynku) potrzeb? Czy korzystamy z doradztwa zawodowego (dostępnego również w niektórych realizowanych projektach unijnych)? Czy dopuszczamy do siebie myśl o zmianie zawodu na inny?

5 wyżej wspomnianych celów zawartych z Strategii Europa 2020 przekłada się na siedem projektów przewodnich:

„- Unia innowacji” – projekt na rzecz poprawy warunków ramowych i dostępu do finansowania badań i innowacji, tak by innowacyjne pomysły przeradzały się w nowe produkty i usługi, które z kolei przyczynią się do wzrostu gospodarczego i tworzenia nowych miejsc pracy;

– „Młodzież w drodze” projekt na rzecz poprawy wyników systemów kształcenia oraz ułatwiania młodzieży wejścia na rynek pracy;

– „Europejska agenda cyfrowa” – projekt na rzecz upowszechnienia szybkiego Internetu i umożliwienia gospodarstwom domowym i przedsiębiorstwom czerpania korzyści z jednolitego rynku cyfrowego;

– „Europa efektywnie korzystająca z zasobów” – projekt na rzecz uniezależnienia wzrostu gospodarczego od wykorzystania zasobów, przejścia na gospodarkę niskoemisyjną, większego wykorzystania odnawialnych źródeł energii, modernizacji transportu oraz propagowania efektywności energetycznej;

– „Polityka przemysłowa na rzecz nowych umiejętności i zatrudnienia” – projekt na rzecz modernizacji rynków pracy i wzmocnienia pozycji obywateli poprzez rozwój kwalifikacji przez całe życie w celu zwiększenia współczynnika aktywności zawodowej i lepszego dopasowania popytu do podaży na rynku pracy, między innymi dzięki mobilności siły roboczej;

-„ Europejski program walki z ubóstwem” – projekt na rzecz zapewnienia spójności społecznej i terytorialnej, tak aby korzyści płynące ze wzrostu gospodarczego i zatrudnienia były szeroko dostępne, a osoby ubogie i wykluczone społecznie mogły żyć godnie i aktywnie uczestniczyć w życiu społeczeństwa.”[2]

Informacja o planowanych działaniach UE daje nam pewną wiedzę o planowanym rozwoju branż i popytu na specjalistów z tych dziedzin.

Sięgaj do źródeł.

W zalewie informacji, często wykluczających się wzajemnie, najbezpieczniej szukać źródła. Jeśli zmieniają się przepisy w interesującej nas dziedzinie, docierając do ustawy czy rozporządzenia, nie skazujemy się na opieranie się na czyjejś błędnej interpretacji. Kiedy mamy wątpliwości, czy posłać dziecko na studia, kiedy wokół aż huczy o studentach wykorzystanych przez pracodawców na bezpłatnych praktykach  a później zasilających szeregi bezrobotnych – spytajmy na uczelni o ofertę, spytajmy jakie działania podejmuje uczelnia  na rzecz studentów i absolwentów. Studenci korzystający z usług Akademickich Biur Karier i ci, którzy dostali się na płatny staż u pracodawcy nie mówią o tym, nie idą z tym do gazet, nie piszą na forach internetowych, ponieważ uważają to za standard.

Poniżej podaję kilka przykładowych linków ze źródłami wiedzy:

http://eur-lex.europa.eu/ – dostęp do aktów prawnych Unii Europejskiej

http://isap.sejm.gov.pl/ – dostęp do polskich aktów prawnych

http://www.stat.gov.pl/gus – dostęp do danych statystycznych.

Zachęcam do korzystania z wewnętrznych wyszukiwarek na tych portalach poprzez wpisanie interesującej nas frazy.

Przyglądaj się sobie i światu.

Na co będzie popyt za 5 – 10 lat? Myślę, że wiesz! Tylko nie masz na tyle wiedzy lub odwagi by  sprawdzić, czy Twoja potrzeba jest powszechna, czy masz ją tylko Ty. Tymczasem ludzie, którzy 10 lat temu szukali kogoś, kto wsparłby ich w zaplanowaniu życia zawodowego, są teraz coachami; kobiety, które kilka lat temu szukały wsparcia i bezpieczeństwa w czasie ciąży i porodu są teraz doulami; samotne matki pracujące na dwóch etatach, nie mające czasu na gotowanie– właścicielkami sieci barów, w których każdy może zjeść smaczny, zdrowy obiad… Przykładów można by mnożyć tysiące, pewnie sam jesteś w stanie podać kilka bez długiego  zastanawiania. Ci ludzie, poprzez swoje zajęcie dają innym to, czego w pewnym, kluczowym dla nich momencie, najbardziej zabrakło w ich życiu. Czego brakuje w Twoim?

Czego będą od nas oczekiwali pracodawcy w bliższej i dalszej przyszłości? Z pewnością osób zaangażowanych w swoją pracę i komunikatywnych[3]. Te dwa wymagania powtarzają się w wielu wynikach badań od lat. Zaangażowanie rośnie w nas wraz ze wzrostem kompatybilności zajęcia z naszymi predyspozycjami zawodowymi – wiele rozwiązań zatem drzemie w nas samych. Innych możemy poszukiwać poprzez zapoznawanie się z nowymi trendami oraz kierunkami zmian wyznaczanymi  chociażby przez Unię Europejską.


[1] Źródło: http://eur-lex.europa.eu/ z dn. 12.01.2012r.

[2] Źródło: http://eur-lex.europa.eu/ z dn. 12.01.2012r.

[3] patrz m.in.: http://obserwatorium.cmsiko.pl/sites/default/files/Raport_czastkowy_DWUP.PDF z dn. 22.01.2012r. i http://bkl.parp.gov.pl/system/files/Downloads/20120425224717/Kogo_chc_zatrudnia_pracodawcy.pdf?1335387138 z dn. 22.08.2012r