Kategorie
Blog

Recepta na szczęście

Sprawa jest prosta.

Wystarczy:
I. dowiedzieć się co sprawia Ci radość,
II. pomyśleć jak, robiąc to, przydasz się innym,
III. wprowadzić w życie kilkanaście podstawowych nawyków,
IV. cierpliwie stosować powyższe przez około 10-18 lat i… sukces murowany.:)

I.
Jak dowiedzieć się co sprawia radość?
Obserwować siebie, łowić każdą radosną chwilę i śledzić jak detektyw, skąd ta radość się w Tobie wzięła, korzystać z każdej nadarzającej się okazji, by dowiedzieć się o sobie czegoś więcej.
Możliwości jest ogrom!
Poczynając od drobnych zmian w codzienności po diametralne zmiany w życiu. Zmiany w życiu czasami „przychodzą same” ale można je też wywołać robiąc coś zupełnie innego niż zwykle. Bardzo innego.
Bezgranicznym, wspaniałym źródłem są inni ludzie. Rozmawiaj z nimi, słuchaj ich historii – mogą być dla Ciebie inspiracją.
Co pewien czas skorzystaj z profesjonalnych narzędzi diagnostycznych: testów psychologicznych, predyspozycji i natężenia poszczególnych cech. Przyjrzyj się im. Jakie zmiany sprawią, że Twoje życie stanie się radośniejsze?

II.
Kiedy masz już listę czynników sprawiających Ci radość – pomyśl – jak ta Twoja działalność może przydać się innym.
Masz dar wyczucia piękna? Twórz dla ludzi piękne rzeczy!
Lubisz rozweselać innych? Pisz scenariusze komedii. Załóż kabaret.
Lubisz pisać pamiętniki? Napisz książkę.
Lubisz rozmawiać o trudnych, życiowych sprawach? Dowiedz się jak zostać terapeutą.
Lubisz „grzebać” przy samochodzie? Naprawiaj im samochody.
Lubisz zapach drewna i wysiłek fizyczny? Zostań stolarzem.

III.
Dr Aldo Civico uważa, że wszystkich ludzi sukcesu łączy jedna cecha – odporność psychiczna. Jego badania pokazują, że w 80 proc. za odniesione sukcesy odpowiadają określone cechy składające się na odporność psychiczną. Civico wyróżnił piętnaście nawyków osób odpornych psychicznie.
Czytając o nich, zastanów się, które już masz, a nad którymi chcesz jeszcze popracować*:

1. Pielęgnowanie samoświadomości.
To dążenie do jak najlepszego poznania siebie, swoich preferencji, mocnych stron i swoich emocji.

2. Praca nad pewnością siebie.
Pewność siebie to świadomość tego co można kontrolować a czego nie oraz wpływanie na to, co jest w zasięgu naszego wpływu. Im większe umiejętności w zakresie odróżniania tych dwóch obszarów i działania w tym, który możemy kształtować – tym większa pewność siebie.

3. Przeformułowywanie negatywnych myśli.
Ludzie, którzy rozumieją swoje emocje, doświadczając negatywnych uczuć wiedzą, że nie należy się w nich zanurzać, lecz nadać im sens i uczyć się z nich, nadawać im nowy sens tak, by te działały motywująco. Pamiętają by co pewien czas zatrzymać się i z dystansu spojrzeć na to co mają w życiu, ile już osiągnęły i jaki jest ich cel.

4. Jasny sens.
Osoby zadające sobie często pytanie „dlaczego” i odpowiadające na nie są w stanie zobaczyć sens w swoim działaniu bądź porzucić działania, które nie mają uzasadnienia..

5. Sprecyzowane cele.
Osobom mającym wyznaczone cele, konkretne, sprecyzowane, mierzalne – długo i krótkoterminowe, rzadziej przydarza się „marnowanie czasu”.

6. Dyscyplina.
Osoby odnoszące sukcesy nieustannie pracują nad samodyscypliną. Interesująca książka na ten temat: „Dyscyplina emocjonalna” Charles C. Manz

7. Otwartość na zmiany.
Osoby otwarte na zmiany rozumieją potrzebę ciągłego wzrostu. Cieszą się nie tylko z rezultatów swoich działań, ale też z drogi, którą pokonały.

8. Odpowiedzialność.
To oduczenie się wymówek. Nie uznawaj innych/świat/ okoliczności za swoje porażki. Twoje porażki wynikają z Twoich decyzji bądź ich braku. Bierz pełną odpowiedzialność.

9. Umiejętność odmawiania.
Aby osiągnąć swoje cele trzeba nauczyć się odmawiać w konstruktywny i pełen szacunku sposób.

10. Empatia.
Wrażliwość na otoczenie, na napotykanych ludzi oraz odmienne spojrzenia na świat wzbogacają nas samych, uczą tolerancji i elastyczności.

11. Traktowanie porażki jako ważnej informacji zwrotnej.
Jeśli coś poszło nie tak, to podstawa nauki, aby następnym razem się udało.
Skupianie się na nieustannej nauce sprawia, że krytyka jest jej formą. Trzymanie się zasady, że zawsze można być lepszym a wiedza o brakach pozwala ukierunkować prace rozwojowe. Sukces wymaga ciągłego wysiłku.

13. Zamiana problemów w możliwości.
Stawianie się w pozycji ofiary powoduje utratę energii. W problemach i komplikacjach warto zobaczyć możliwość wzrostu i nauki.

14. Wdzięczność.
Wdzięczność za doświadczenia życiowe sprawia, że zaczynamy doceniać wszystko co nam się przydarza.

15. Praca nad ciałem.
Regularne ćwiczenia i zdrowe odżywianie pozwalają zachować jasność myśli.

IV.
Dr Benjamin Bloom z Northwestern Uniwersity w pracy „Projekt rozwoju talentu” przeanalizował kariery światowej sławy profesjonalistów w swoich zawodach i odkrył, że w każdym z tych zawodów potrzeba od 10 do 18 lat zanim osiągnie się światowy poziom.

„Życie jest krótkie. Sztuka jest długa” Hipokrates.

——————————————–

* na postawie opracowania marga, psychologytoday.com, aldocivico.com

** Coffman, Buckingham, „Po pierwsze, złam wszelkie zasady”

Kategorie
Blog

Co ma sroka do kariery

Wiesz co przysparza ludziom, najwięcej trudności? Otóż określenie tego, co jest dla nich najważniejsze. Ileż razy, osoby przychodzące do mnie starają się na jednym poziomie ważności, ustanowić dwie, trzy bądź więcej wartości mówiąc: „przecież wszystko to jest bardzo ważne”! Tak, wszystko jest ważne, ale czy w jednej chwili są w stanie w pełni skoncentrować się na kilku sprawach?

canstockphoto4954363

Zazwyczaj, nawet jeśli mają tzw.: „podzielność uwagi”, dzieje się to kosztem jakości lub szybkości wykonywania tego, co jest do zrobienia, a często kosztem jednego i drugiego. To łapanie przysłowiowych „kilku srok za ogon”, kończące się zazwyczaj pustymi rękami, rozgoryczeniem i brakiem  motywacji do dalszych prób. Tak się rodzi „szara egzystencja” i „konieczność trwania w sytuacji bez wyjścia”, na którą nie mają wpływu. Co można zrobić by to zmienić?

Siła koncentracji.

Chcę zaproponować Ci krótkie, ale bardzo obrazowe ćwiczenie.[1]

Czytając ten tekst, „widzisz litery, śledzisz treść, dokonujesz w myślach oceny tego co napisane, ale kątem oka widzisz otaczające Cię przedmioty, ich kształty i kolory. Na swojej skórze czujesz temperaturę pomieszczenia, słyszysz czyjeś głosy oraz inne dźwięki. Jednakże na pewno nie zwracasz uwagi na swoje stopy. A jak one się czują? Jest im wygodnie? Ciepło czy zimno? Może warto byłoby zdjąć to, co masz na nogach, a może lepiej coś założyć?

Dopiero teraz, kiedy przeczytałeś te słowa zaczynasz zwracać na nie uwagę. Dopiero teraz możesz zdecydować, czy jest im wygodnie, czy nie. Zauważ jednak, że kiedy skoncentrowałeś się na swoich stopach, zaczęły Ci umykać inne rzeczy. Może przestałeś oceniać i analizować sens czytanej treści. Może przestałeś zauważać niektóre przedmioty lub nie słyszysz rozmów, które jeszcze przed chwilą były w obrębie Twojej uwagi.

Często jest tak, że podczas czytania książki lub gazety nie zwracamy uwagi na ustawienie pleców, chyba że w pewnym momencie zaczną nas boleć. Jeżeli skierowałbyś teraz uwagę na to, czy Ci jest wygodnie, czy nie, prawdopodobnie przestaniesz myśleć o nogach. W obszarze Twojej uwagi znajdą się teraz plecy.”

Już wiesz dlaczego tak ważne jest określenie tego co jest dla Ciebie najważniejsze? Już wiesz dlaczego nie możesz się koncentrować jednocześnie na kilku sprawach? Twój mózg jest w stanie odbierać świadomie siedem do maksymalnie dziewięciu bodźców jednocześnie. Pozostałe umykają  naszej uwadze. Zazwyczaj też, kiedy koncentrujesz się na jednej rzeczy lub sytuacji zaczynasz spostrzegać możliwości, których wcześniej nie widziałeś.

Jeśli koncentrujesz się świadomie na sprawie dla Ciebie najważniejszej – rozwijasz to co chcesz by się rozwinęło.

Łapiesz tę najważniejszą srokę.

canstockphoto4669553
sroka na dłoni

[1] To, i więcej rewelacyjnych ćwiczeń znajdziesz w: Bednarski, A., Wywieranie wpływu na samego siebie. Jak być tym, kim się chce i mieć to, czego się pragnie, 2011

Kategorie
Blog

Postawy rodziców a wybory zawodowe dzieci

Dziedziczność, wzorce i więzi rodzinne to czynniki mające najsilniejszy wpływ na naszą osobowość[1]. Środowisko rodzinne modeluje zachowania i zazwyczaj jest źródłem wartości i wzorców na całe życie. Jedną z teorii godnych poznania jest psychodynamiczna teoria Anne Roe, która klasyfikuje postawy rodzicielskie wobec dzieci we wczesnej fazie rozwoju oraz konsekwencje tych postaw w późniejszym życiu zawodowym dzieci.

Anne Roe wymienia trzy postawy rodziców[2]:

  1. Emocjonalna koncentracja na dziecku

postawa nadopiekuńcza (rodzice robią dla dziecka zbyt wiele i nakłaniają je do uległości i zależności)

canstockphoto6140246

postawa zbyt wymagająca (rodzice podkreślają wagę osiągnięć dziecka).

canstockphoto8014855

2. Unikanie dziecka (zaspakajanie potrzeb dziecka w ograniczonym wymiarze lub całkowite odrzucenie)

canstockphoto4774971

3. Akceptacja dziecka.

canstockphoto7176725

Autorka teorii wskazuje związek między:

– koncentracją emocjonalną na dziecku a kształtowaniem się u dziecka nastawienia na ludzi (zawody związane z kontaktem z ludźmi: usługi, biznes, organizacja, kultura, sztuka i rozrywka)

oraz

– postawą unikania lub niepełnej akceptacji a nastawienie na rzeczy w przyszłych wyborach zawodowych dzieci (technologia, natura, nauka).

Postawa nadopiekuńcza jest źródłem apatii i braku inicjatywy dziecka, jego pasywności wobec świata i biernej, wycofanej postawy w stosunku do otoczenia. Dziecko spełnia oczekiwania otoczenia, zgadza się na wszelkie propozycje z zewnątrz, nie wierzy we własne siły, uważa, że inni wiedzą lepiej. Wżyciu dorosłym ustępuje innym, chętnie godzi się na ich pomysły i zazwyczaj nie wychodzi z własną inicjatywą.

Zbyt wymagający rodzice budują w dziecku postawę wyuczonej bezradności (lub odwrotnie: wywołują zachowania prowokacyjne), ograniczają jego wolne wybory poprzez nakazy, zakazy i nadmierną kontrolę. Takie dzieci zaczynają myśleć negatywnie i przestają oczekiwać sukcesów. Raczej przewidują niepowodzenia w każdej aktywności.

Kolejna postawa rodzica: unikanie dziecka – jest źródłem niskiej samooceny dziecka, kompleksu niższości, trudności w kontaktach społecznych i zawodowych a także towarzyszące temu przeżywanie sprzecznych uczuć w stosunku do siebie i innych. Osoby takie są zazwyczaj dobrymi pracownikami ale nie odnoszą większych sukcesów zawodowych.

Najwięcej pozytywnych efektów przynosi akceptacja dziecka. Uczy ona otwartości wobec innych, ich pomysłów i problemów. Dziecko akceptowane łatwiej podejmuje wyzwania, rozwiązuje trudne sytuacje, zna swoją wartość i jest świadome umiejętności i zdolności. Takie dzieci łatwiej wchodzą w życie zawodowe i zdecydowanie lepiej sobie w nim radzą.

W 1956 roku Anne Roe wprowadziła jedną z pierwszych klasyfikacji zawodów, mającą ogromny wpływ na rozwój poradnictwa zawodowego. Podzieliła w niej zawody na osiem grup:

  1. Usługi – świadczone innym ludziom, takie jak: doradztwo, opieka społeczna, ochrona zdrowia.
  2. Biznes  – kontakty gospodarcze typu „twarzą w twarz”, bardzo ważne relacje interpersonalne.
  3. Organizacja – praca w przemyśle, handlu lub administracji; formalny wymiar relacji międzyludzkich.
  4. Technologia – zawody techniczne, produkcja, remont, transport; kontakt z przedmiotami, mniej ważne relacje z innymi
  5. Natura – ważna znajomość technologii, relacje międzyludzkie zdecydowanie mniej ważne; zawody wykonywane na wolnym powietrzu.
  6. Nauka – teoria i zastosowania naukowe, rozwój; możliwe dwa rodzaje relacji z innymi: koncentracja na innych – przekazywanie wiedzy, np.: wykładowca, lub naukowiec w laboratorium – ograniczone relacje
  7. Kultura – zawody związane z edukacją, dziennikarstwem, polityką, językoznawstwem
  8. Sztuka i rozrywka – aktywna twórczość artystyczna, kontakty z większym audytorium

Na kanwie tej klasyfikacji powstało wiele modeli oraz narzędzi do badania zainteresowań i preferencji zawodowych.

Teoria Anne Roe, mimo jej ogromnej roli w historii poradnictwa zawodowego ma jednak jedną podstawową wadę: powoduje, iż często bardzo krytycznie analizujemy poczynania naszych rodziców pomijając czynniki kulturowe i społeczne. Pamiętajmy więc, że wchodząc w dorosłe życie zaczynamy sami ponosić odpowiedzialność za jego przebieg i możemy je modyfikować.

 „Jeśli mamy być razem szczęśliwi, musimy skończyć kurs wybaczania i zapominania.”

 John Dresch


[1] zespół względnie trwałych cech lub dyspozycji psychicznych danej osoby, różniących ją od innych ludzi

[2] Paszkowska – Rogacz Anna, Psychologiczne podstawy wyboru zawodu, Warszawa 2003, str. 67

[3] Opisy postaw rodziców opracowano na podstawie: Paszkowska – Rogacz Anna, Psychologiczne podstawy wyboru zawodu, Warszawa 2003 oraz szkolenia „Planowanie własnej kariery zawodowej” Akademii PARP

Kategorie
Blog

Od marzeń i ideałów do samorealizacji.

Wpadła mi ostatnio w ręce maleńka książeczka autorstwa profesora Mieczysława Kreutza pt.: „Rozwój psychiczny młodzieży”. Ileż w niej powodów do refleksji nad własną ścieżką zawodową! Bez względu na to ile mamy lat, warto od czasu do czasu przypomnieć sobie swoje młodzieńcze ideały i skonfrontować je z miejscem, w którym jesteśmy w życiu. Nic tak nie przygnębia, jak świadomość, że nasze marzenia nigdy się nie spełnią i nic tak nie dodaje skrzydeł – jak ich spełnianie!

Kreutz pisze o młodzieży w wieku 17-21 letniej, jako jednostkach, których „stany emocjonalne zatracają powoli swe dominujące stanowisko; na pierwszy plan wybija się chłodny, spokojny intelekt.” [1] W tym samym mniej więcej czasie według Kreutza odbywa się również proces harmonizacji wzniosłych ideałów życiowych i marzeń o przyszłym działaniu z chłodną oceną trzeźwego rozsądku.

W wieku 21-26 lat zazwyczaj każdy z nas stawał przed „trudnym zadaniem pogodzenia swych marzeń i ideałów z rzeczywistością”[2] Przełożenie ich na cele Specyficzne, Mierzalne, Atrakcyjne, Realistyczne i Terminowe (zgodnie z koncepcją SMART) jest często najtrudniejszym w naszym życiu działaniem. Z wiekiem dostrzegamy bowiem trudności i przeszkody, „których tak łatwo, jak to się w marzeniach zdawało, usunąć nie można”[3] Przekształcenie tych „mglistych i nieokreślonych marzeń w wyraźne cele życiowe, do których realizacji zmierzamy potem przez całe życie, idąc krokiem pewnym” wymaga wiele wysiłku, konsekwencji i wytrwałości.

I to właśnie jest clou naszego życia: wiedzieć gdzie chcemy dojść, kim być i podążać tam wciąż konsekwentnie. Czasem małymi kroczkami, czasem skokami, po których następują przerwy – ale uparcie do celu. Bywa, że nie jest on od razu jasny i dający się szczegółowo rozpisać na działania, ważne jednak, byśmy często o nim myśleli i konkretyzowali ten nasz  życiowy scenariusz. Rozwiązanie musi przyjść – prędzej lub później.

Mamy wspaniałe czasy na spełnianie marzeń. Specjaliści ds. szeroko pojętego rozwoju osobistego są w zasięgu ręki a fundusze unijne i sieć mikropożyczek dla firm dają szanse na założenie lub rozwijanie własnej działalności gospodarczej. Wszystko zależy od wartości, które są dla nas najważniejsze. Kariera i tzw. sukces zawodowy dla każdego mogą znaczyć co innego. Jest wiele osób realizujących typ kariery instrumentalnej, polegającej na traktowaniu pracy wyłącznie jako źródła dochodów, które umożliwiają spełnianie się i rozwijanie w innych sferach życia. Dla innych z kolei życie zawodowe spełnia także rolę integracyjną (np.: firmy rodzinne) i nie wyobrażają sobie, lub po prostu nie chcą, oddzielać życia zawodowego od rodzinnego[4].

Możemy więc nie rozstawać się z rodziną 24 godziny na dobę lub rozwijać swoje zainteresowania poza pracą. Możemy kompensować sobie życiem rodzinnym brak satysfakcjonującej pracy, bądź być świadomym tego, że jej styl może być ciągłym źródłem konfliktu na styku praca-dom.

Ważne, byśmy byli świadomi tych mechanizmów, nazwali je sobie i określili, na ile to, co robimy na co dzień, przybliża nas do naszego celu… do spełnienia marzeń.

[1] Kreutz, M., Rozwój psychiczny młodzieży, Wrocław 2005, str. 87
[2] Ibidem, str. 87
[3] Ibidem, str. 87
[4] Modele kariery w zależności od relacji między życiem zawodowym a życiem rodzinnym, Planowanie własnej kariery zawodowej, Akademia PARP, www.akademiaparp.gov.pl

Kategorie
Aktualności

Pomysł na biznes

Sieć pełna jest pytań o pomysły na dobry biznes, natomiast nie znalazłam takich naprawdę oryginalnych.

Do czasu.

Miałam ostatnio przyjemność zapoznać się z  „Raportem na temat obszarów niszowych rynku w zakresie usług”, w którym dr Alicja Grześkowiak przeprowadziła  próbę identyfikacji nisz rynkowych w zakresie usług.  Firmy oferujące takie usługi istnieją z powodzeniem na rynkach zachodnich i z pewnym prawdopodobieństwem można założyć, że popyt na nie w Polsce również będzie tylko kwestią czasu.

Zasadnicza większość przywoływanych w raporcie usług pozwala oszczędzić klientom czas lub podnosi ich komfort życia. A oto niektóre z zawodów przyszłości:

– opieka nad osobami zależnymi (dziećmi, osób starszymi i niepełnosprawnymi),

– teleopieka – system pozwalający osobom starszym i/lub chorym na szybkie wezwanie pomocy w nagłych wypadkach, „odbiorca takiej usługi nosi nadajnik SOS, który stale nosi ze sobą, np. w formie zegarka na rękę. W przypadku nagłego zdarzenia i potrzeby pomocy po naciśnięciu przycisku jest automatycznie łączony z centrum alarmowym, gdzie dyżuruje operator identyfikujący podopiecznego i dysponujący danymi na jego temat,

– doula – wsparcie dla kobiet w ciąży oraz  w czasie porodu i połogu,

– animaloterapia – terapia dla osób niepełnosprawnych z udziałem zwierząt (dogoterapia – z udziałem psów, felinoterapia – kotów, hipoterapia – koni, onoterapia – osłów, definoterapia),

– akompaniator podróży – osoba towarzysząca w podróży osobom starszym, kobietom w ciąży i z dziećmi, itp., osoba taka odbiera klienta z domu, „towarzyszy w sprawdzaniu czy zostały wyłączone urządzenia domowe i media, sprawdza zamknięcie drzwi, pomaga przenieść bagaże, odwozi na dworzec, robi drobne zakupy przed podróżą…”

– Kids taxi service – wyspecjalizowane taksówki do przewożenia dzieci (wyposażone w foteliki dziecięce, itp.)

– samoobsługowe wypożyczalnie samochodów na godziny (działające na tej samej zasadzie co Wrocławski Rower Miejski),

– myjnie samochodowe z dojazdem do klienta,

– audyt ekologiczny dla firm,

– doradca info-energetyczny

– eco-driving – specjalistyczne szkolenia dla kierowców prowadzone przez instruktorów eko-jazdy,

– strzyżenie trawników metodą eco (wypożyczania stada kóz lub owiec do strzyżenia trawnika),

– animateur nature – animator natury, którego „działalność ma na celu uwrażliwienie odbiorcy na konieczność ochrony środowiska i promowanie postaw proekologicznych,

– teletutor – osoba nauczająca innych poprzez programy  emitowane w TV,

– organizator turystyki konnej (wycieczki jedno- i kilkudniowe, jest jednocześnie przewodnikiem po regionie),

– animator czasu wolnego,

– broker informacji – wyszukuje informacje w źródłach zastanych,

– facylitator – rola podobna do roli coacha zewnętrznego w organizacji,

– broker technologii – „zdobywa i selekcjonuje informacje, potrafi wyszukać, ocenić i dobrać technologie pod kątem potrzeb konkretnego odbiorcy, lub  przeciwnie – znaleźć odbiorców na nowo opracowane technologie”,

– home staging – przygotowuje nieruchomość do sprzedaży,

Wszystkie cytaty pochodzą z „Raportu na temat obszarów niszowych rynku w zakresie usług” dr Alicji Grześkowiak,  powstałego w ramach projektu „Silver Team czyli potęga doświadczenia” finansowanego z UE. 

Kategorie
Aktualności

Targi pracy dla studentów i absolwentów

W środę, 21 listopada 2012r. odbędą się Targi Pracy organizowane przez Biuro Karier Uniwersytetu Wrocławskiego w ramach projektu „Uniwersytet Kompetencji”. Swoją obecność  zapowiedziały firmy: AB S.A., REC Global, Koelner S.A., Hicron Sp. z o.o., Kruk S.A., Impel, Telforceone, Casus Finanse S.A., AmRest Sp. z o.o., Techland Sp. z o.o., Hasco-Lek S.A., Money.pl Sp. z o. o., Wrocławskie Centrum Badań EIT + Sp. z o.o., Sii Sp. z o. o., Significa Konsulting i Doradztwo.

Poznaj swojego pracodawcę na Targach Pracy!

Kategorie
Aktualności

Szkolenia dla osób 50+

„Menedżer ds. komercjalizacji innowacji – nowy zawód dla osób 50+” to projekt realizowany przez Zachodnią Izbę Gospodarczą. Nabór trwa do 16 listopada 2012. Więcej informacji udziela Pani Alina Kudryńska, Zachodnia Izba Gospodarcza, tel.(71)795 06 56, e-mail: centrum@zig.pl

Kategorie
Aktualności

Wirtualne Targi Pracy. 8-12 października 2012.

Na Wirtualnych Targach Pracy masz możliwość porozmawiania na czatach z pracodawcami oraz przeczytania czatów, które już się odbyły.  Targi trwają do piątku.

Kategorie
Aktualności

Skąd wiemy co nas interesuje?

Musimy o czymś usłyszeć, przeczytać, zobaczyć to lub poczuć, by się dowiedzieć, czy wzbudza to nasze zainteresowanie. Im więcej w naszym życiu doświadczymy, im więcej wiemy o sobie, innych i świecie, tym łatwiej nam określić swoje w nim miejsce.

Jedną z wielu możliwości doświadczania świata, z których możemy korzystać  jest Dolnośląski Festiwal Nauki. Dzięki otwartym umysłom Realizatorów Festiwalu, ich zaangażowaniu i konsekwencji, DFN z roku na rok przyciąga coraz większą liczbę nie tylko zwiedzających ale również Organizatorów imprez, pragnących dzielić się wiedzą w najdalszych zakątkach naszego województwa.

DFN to wspaniała różnorodność tematyki i form, ogromny zasięg i imponująca liczba wykładów, warsztatów i pokazów.  Program i wyszukiwarka imprez jest już dostępny na stronie Festiwalu.

Kategorie
Blog

Od „muszę’ do „chcę”.

W marcu 2009 roku pisałam na jednym z portali społecznościowych o momencie przełomowym w moim życiu:

 

„Moim momentem przełomowym było przejście od „muszę” do „chcę”.

Polecam! Diametralnie zmienia się jakość życia!”

Temat jest oczywiście stary jak świat, wciąż podawany w różnych formach, w wielu dostępnych poradnikach rozwoju osobistego oraz podręcznikach o tej tematyce.

W nieco mało uporządkowany sposób, ale z wielką żarliwością, piszą o tym Frank Pacetta i Roger Gittines w książce pod tytułem, który już sam w sobie jest wspaniałą wskazówką: „Przestań narzekać – zacznij działać”[1]. Wprowadzenie w codzienne życie tylko tych dwóch zachowań, zmienia je diametralnie. Pilnowanie siebie by jak najmniej narzekać, szczególnie w mentalności Polaka to ogromna praca, która jednak w dłuższej perspektywie daje nadspodziewane rezultaty.

Zdecydowanie więcej porządku w tej teorii wprowadził Stephen R. Covey pisząc „7 nawyków skutecznego działania” . Przytaczany przez niego termin proaktywności wprowadza pewien dystans do emocji oraz propozycję wyznaczenia swojej misji życiowej i spokojne dążenie do jej realizacji. Covey pisze:

„Z natury jesteśmy proaktywni, jeśli zatem nasze życie jest funkcją warunków i uwarunkowań, to dlatego, że przez świadomą decyzję lub jej brak wybraliśmy, aby te zjawiska nas kontrolowały. Wybór ten powoduje, że stajemy się reaktywni. Ludzie reaktywni często ulegają wpływom środowiska fizycznego. Gdy pogoda jest dobra, czują się dobrze. Jeśli nie, zmienia to ich postawę i poziom osiągnięć. Ludzie proaktywni mają własną pogodę. Nie ma dla nich znaczenia, czy świeci słońce, czy pada deszcz. Motorem działania są wartości; jeśli ich wartością jest dobra jakość pracy, to jest nią zawsze, bez względu na to, czy pogoda sprzyja czy też nie.[2]”

Covey wprowadza zatem pewien plan działania: ustal najpierw czego pragniesz, jakie są Twoje podstawowe wartości a później działaj w zgodzie z nimi. Konsekwentnie.

„Ludzie reaktywni ulegają również wpływom środowiska społecznego, wpływom społecznej pogody. Kiedy inni traktują ich dobrze, czują się dobrze, ale kiedy nie są traktowani najlepiej, przyjmują pozycję obronną. Swoje życie emocjonalne uzależniają od zachowań innych pozwalając, by słabości innych rządziły ich życiem”.[3]

Istnieje mnóstwo opracowań tego zagadnienia. Wszystkie skłaniają nas do jednego: aktywności, inicjatywy, realizowania własnych pomysłów. Szukałam jednak konkretnego ćwiczenia pomagającego w przechodzeniu od „muszę” do „chcę” i znalazłam je w podręczniku Macieja Bennewicza pt.: „Coaching i mentoring w praktyce”[4].

Bennewicz poleca rozpocząć po prostu listą zadań planowanych na następny dzień. Wypisanym zadaniom należy przyporządkować  literki(i napisać je obok zadania):

  • „P – jeśli zadanie powinno być wykonane
  • M –  gdy musisz je wykonać
  • W- gdy jego wykonanie zależy od Twojego wyboru
  • Mg – gdy możesz je wykonać, jeśli tak zdecydujesz
  • C- gdy chcesz je wykonać
  • BC – gdy bardzo chcesz i czujesz, że ci na nim zależy”[5]

Kolejnym krokiem, jest przypisanie wartości, każdemu zadaniu z listy:

  • 1 – zadanie ma bardzo małe znaczenie
  • 2 – małe znaczenie
  • 3 – przeciętne znaczenie
  • 4 – duże znaczenie
  • 5 – bardzo duże znaczenie

oraz zsumowaniu punktów dla każdej z kategorii oddzielnie:

  • P = ….. pkt.
  • M = …..pkt.
  • W = …..pkt.
  • Mg = …..pkt.
  • C = …..pkt.
  • BC = …..pkt.

Im wynik jest wyższy w kategoriach „P” i „M” tym większą czujemy w życiu presję, wmawiając sobie, że „jest to przymus konieczny, obiektywny i zewnętrznie narzucony”[6]. Im więcej, natomiast, punktów w ostatnich dwóch kategoriach tym większe poczucie szczęścia.

Ale to nie jest test, „decydujące [bowiem] w tym ćwiczeniu jest uchwycenie lingwistyki wypowiedzi”, „zrozumienie, że wybierając jedną rzecz, jeden rodzaj postawy lub aktywności, decydujemy się na cały pakiet, a nierzadko na system”. Świetnie ujął to Mark Gungor[7]: „gdzie jest wołu tam jest też gnój”, czyli, jeśli chcemy mieć korzyść ze zwierzęcia musimy mieć świadomość, że trzeba je utrzymywać i pielęgnować. A więc tak jak decydując się na coś, np.: rodzinę, decydujemy się również na te wszystkie nieprzyjemności z związane jej założeniem (np. nieprzespane noce przy niemowlaku), tak wybierając określony zawód, decydujemy się również na konsekwencje  tego wyboru (np. policjant kryminalny =  wezwania do pracy o każdej porze dnia i nocy, niebezpieczeństwo; polityk = perfekcyjna dbałość o wizerunek). Ważne, by uświadamiać sobie ten związek i wzajemne konsekwencje. Warto również przypominać sobie, dlaczego powzięliśmy daną decyzję, wtedy chwilowe niewygody tracą na znaczeniu.


Bibliografia:

  1. Pacetta F., Gittines r., „przestań narzekać – zacznij działać. Jak przewodzić, wyzwalać pasję i odnawiać energię w ludziach oraz zwiększać zyski”, kraków 2002r.
  2. Covey S. R., „7 nawyków skutecznego działania”, poznań 2003r.
  3. Tamże,
  4. Bennewicz, M. „coaching i mentoring w praktyce” warszawa 2011, ćwiczenie 51, str. 331
  5. Tamże,
  6. Tamże,
  7. Więcej: http://www.youtube.com/watch?v=o-xqmpgakns&feature=player_embedded